ചില 'പ്രണയ'ചിന്തകള്‍

ആകാശത്തിന് അതിരുകളില്ലാത്തിടത്തോളം
നിന്നോടു പറയാനുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ബാക്കി വയ്ക്കും.
....................................................................
നീയെന്നെ വിട്ടുപോകും, ഓര്‍മകളും എന്നെയുപേക്ഷിക്കും
ഓര്‍മകളുടെ മഴ കഴിഞ്ഞ് മേഘങ്ങള്‍ മടക്കയാത്ര തുടങ്ങുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ പുതിയ വന്‍കര തേടിയുള്ള എന്റെ
അവസാന പ്രയാണമാരംഭിക്കും.
..................................................................
ഒരു വശം മൗനഗര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഞാന്‍ നിന്റെ,
മിഴികളില്‍ വീണു നൂറായ് നുറുങ്ങുന്നു
മറുവശം ശിലാസ്തംഭങ്ങള്‍, നീയെന്റെ
ഹൃദയമെങ്ങെന്നു തപ്പിനോക്കുന്നുവ
...............................................................
ഒന്നുമില്ലാത്ത ഒരിടത്ത്,
നിഴലുകളുടെ നിശബ്ദമായ കാലൊച്ചകള്‍
ഏതോ പ്രണയത്തിന്റെ ഉന്മാദ രാത്രി
അദൃശ്യമായ ശബ്ദങ്ങള്‍
ഇരുണ്ട ഇടനാഴി
പ്രണയത്തിന്റെ കണ്ണുകള്‍ എന്നിട്ടും
തുറന്നു തന്നെയിരിയുന്നു
.......................................................
ഓരോ പ്രണയവും
ഓരോ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പുകളാണ്
വരണ്ട വര്‍ത്തമാനങ്ങളില്‍ നിന്ന്
നനവിലേക്കുള്ള ഓരോ
പ്രയാണങ്ങളാണ്‌
.......................................................
എഴുതിത്തീരാത്ത പുസ്തത്തില്‍
വ്യഥിതമോഹങ്ങള്‍ ചിതലരിക്കുന്നു
ചുണ്ടുകള്‍ മരവിക്കുമ്പോള്‍
വാക്കുകള്‍ മരിച്ചു വീഴുന്നു
.......................................................
നിന്റെ നിശബ്ദ വേദനയുടെ
ചൂടില്‍ ഞാനെരിയുന്നു
നിന്റെ കാണാത്ത കണ്ണുനീരിന്റെ
ഉപ്പു ഞാനറിയുന്നൂ
.......................................................
മഴയ്ക്ക് പ്രണയത്തിന്റ ഗന്ധം
വിരഹത്തിന്റെ മുഖം
പറഞ്ഞു തീരാത്ത വാക്ക്
തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത നോവ്
........................................................
പ്രകൃതിയുടെ വിരഹം മാറിലേക്കേറ്റു വാങ്ങുന്ന ഭൂമി
അമ്മയുടെ നെഞ്ചില്‍ മുഖം ചേര്‍ക്കുന്ന കുഞ്ഞു പോലെ
ആര്‍ത്തലച്ചെത്തുന്ന കണ്ണീര്‍ച്ചാലുകള്‍,
പിന്നീടതൊരു പുഴയായി,
വേനലില്‍ വരണ്ടു ഭൂമിയിലേക്കു ചേര്‍ന്നു
ഒരു മറവി പോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ