വായില്‍ ഇഷ്ടിക, കഴുത്തിന് കുറുകെ വാള്‍; പണ്ടുകാലത്ത് മരിച്ചവരെ അടക്കിയിരുന്ന ചില വ്യത്യസ്ത രീതികള്‍

മരിച്ചവർക്ക് അവരുടെ ശവകുടീരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിയുമെന്ന വിശ്വാസം പുരാതനമായി തന്നെ മിക്ക സമൂഹങ്ങളിലും നിലനിന്നിരുന്നതാണ്. അതുപോലെ തന്നെ മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്യണമെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും. ശവങ്ങൾ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയാൻ ചരിത്രത്തിലുടനീളം ആളുകൾ പാറകൾ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുകൾ, അരിവാളുകൾ, പൂട്ടുകൾ, മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ശവം വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റാൽ അത് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് ദോഷം ചെയ്യുമെന്ന ആശയത്തിൽ ഈ ആചാരങ്ങൾ വേരൂന്നിയതായി പലരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

ചരിത്രപരമായ ആളുകൾ മരിച്ചവരെ എന്തിനാണ് ഭയക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് പണ്ഡിതന്മാർ നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവച്ചിട്ടുണ്ട്. അസാധാരണമായതോ നിഷിദ്ധമായതോ ആയ സാഹചര്യങ്ങളിൽ മരിച്ചവർ വീണ്ടും മടങ്ങിവരാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ചിലർ ആശങ്കപ്പെട്ടിരിക്കാം. ചില പ്രത്യേക രോഗങ്ങളാൽ മരിക്കുന്ന ആളുകൾക്ക് മരണശേഷവും അവ പടര്‍ത്തുന്നത് തുടരാമെന്ന് മറ്റുള്ളവർ വിശ്വസിച്ചിരിക്കാം. കാരണം എന്തുതന്നെയായാലും, ശവക്കുഴികളിൽ നിന്നും മരിച്ചവര്‍ തിരിച്ചു വരാതിരിക്കുവാനായി ചെയ്ത കാര്യങ്ങള്‍ ഇവയാണ്:

പാറകൾക്കടിയിൽ അടക്കം ചെയ്യുക :

പുരാതന ഗ്രീക്കുകാർ ഇക്കാരണത്തില്‍ വളരെയധികം ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു, ഒരിക്കൽ കുഴിച്ചിട്ട ശരീരം ഒരു പ്രതികാരമായി ചിലപ്പോള്‍ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ അത് ദോഷകരമായി ബാധിക്കുമെന്നും അവര്‍ വിശ്വസിച്ചു പോന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ പുരാതന ഗ്രീക്കുകാർ ശവശരീരങ്ങൾ ഭാരമുള്ള വസ്തുക്കളുടെ അടിയിൽ കുഴിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് ഉയിര്‍ത്ത് എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത് തടയാൻ ശ്രമിച്ചുവെന്ന് പുരാവസ്തു ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

സിസിലിയിലെ ഒരു പുരാതന ഗ്രീക്ക് കോളനിയിൽ, രണ്ട് ശവകുടീരങ്ങൾ ഇത്തരം രീതിയില്‍ കഠിനമായി ബന്ധിപ്പിച്ച് അടക്കം ചെയ്തതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒന്നിൽ തലയും കാലും കനത്ത സെറാമിക് ശകലങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരു മൃതദേഹവും മറ്റൊന്നിൽ അഞ്ച് വലിയ കല്ലുകൾ കൊണ്ട് ശരീരം പൊതിഞ്ഞ ഒരു കുട്ടിയുടെ മൃതദേഹവും ഉണ്ട്. പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ ഈ ശവക്കുഴികൾ കണ്ടെത്തിയത് ബിസി 5 മുതൽ 3 നൂറ്റാണ്ടുകൾ വരെയുള്ള ഒരു നെക്രോപോളിസിൽ നിന്നാണ്.

നെഞ്ചിലൂടെ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ്

മധ്യകാല യൂറോപ്യന്മാരും മരിച്ചവരെ ഭയപ്പെട്ടവരാണ്. വാമ്പയർ പോലുള്ള ജീവികളെക്കുറിച്ചുള്ള അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ പ്രദേശത്തിനനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരുന്നു, കൂടാതെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരെ രോഗിയാക്കാനോ കൊല്ലാനോ വേണ്ടി ഒരു മൃതദേഹം മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുവാനുള്ള സാധ്യതയും ഉണ്ടെന്ന് അവര്‍ വിശ്വസിച്ചു.

ബൾഗേറിയയിലെ പുരാതന നഗരമായ പെർപെരികോണിൽ, പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു മനുഷ്യൻ്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഒരു കലപ്പയിൽ നിന്ന് നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു ഇരുമ്പ് വടി കയറ്റിയ നിലയില്‍ കണ്ടെത്തി. ഈ മൃതദേഹത്തിന്റെ ഇടതു കാൽ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട് അരികിൽ ചേര്‍ത്ത് വച്ച നിലയില്‍ ആയിരുന്നു. കൂടാതെ, ബൾഗേറിയയിലെ സോസോപോളിൽ 14-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ രണ്ട് അസ്ഥികൂടങ്ങൾ ഗവേഷകർക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു. അതില്‍ ഒരു പ്ലാവ്ഷെയർ വടിയോ മറ്റ് ലോഹക്കഷണങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് അവരുടെ ശരീരത്തിൽ തുളച്ചുകയറ്റിയതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

വായിൽ ഇഷ്ടിക :

ഒരു പ്രത്യേക രോഗം ബാധിച്ച് മരിച്ച ഒരാള്‍ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതിൽ തടയുന്നത് അവരുടെ രോഗം പടരുന്നതിൽ നിന്നും തടയുന്നതിനുള്ള ഒരു മാർഗമാണെന്ന് ആ കാലത്തുള്ളവര്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഇറ്റലിയിലെ വെനീസിലെ പ്ലേഗ് ശവക്കുഴിയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു സ്ത്രീയെ വായിൽ ഇഷ്ടികകൊണ്ട് കുഴിച്ചിട്ടത് ഇതുകൊണ്ടാണെന്ന് പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. അവൾ മറ്റുള്ളവരെ ദ്രോഹിക്കാതിരിക്കാനും മരണശേഷം പ്ലേഗ് പടരാതിരിക്കാനുമുള്ള മാർഗമായിരിക്കാം ഇഷ്ടിക എന്നും അവര്‍ കരുതുന്നു.

കഴുത്തിന് കുറുകെയുള്ള അരിവാൾ :

മരിച്ചവർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമായി പുരാതന പോളണ്ടുകാര്‍ കണ്ട മാര്‍ഗ്ഗം കഴുത്തിൽ അരിവാളുകൊണ്ട് മൃതദേഹം കുഴിച്ചിടുക എന്നതായിരുന്നു. ഒരു മൃതദേഹം എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അത് സ്വയം ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമായിരുന്നു ഇത്. പോളണ്ടിലെ ഡ്രോസ്‌കോയിൽ, 16-ഉം 17-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു സെമിത്തേരിയിൽ തൊണ്ടയിൽ അരിവാളുമായി കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന നാലുപേരുടെ മൃതദേഹം പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി. കൂടാതെ, പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ ഒരു സ്ത്രീയെ അവളുടെ ഇടുപ്പിന് കുറുകെ അരിവാൾ, കഴുത്തിൽ ഒരു പാറ, തൊണ്ടയിൽ ഒരു നാണയം എന്നിവയും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

കാലിൽ പൂട്ട് :

പോളണ്ടിലെ പീനിലെ പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു സെമിത്തേരിയിൽ തൊണ്ടയിൽ അരിവാൾ കൊണ്ട് കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി. എന്നാൽ അരിവാൾ കൂടാതെ അവളുടെ പെരുവിരലിൽ ഒരു പൂട്ടും കെട്ടിയിരുന്നു. ഈ ശവകുടീരത്തിന് സമീപം, പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ മറ്റൊരു മൃതദേഹത്തിന്‍റെ കാലിലും പൂട്ട്‌ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇത് ഒരു പിഞ്ചുകുട്ടിയുടേതായിരുന്നു, അത് ഒരു പൂട്ട് കൊണ്ട് തൂക്കിയിടുക മാത്രമല്ല, താഴേക്ക് അഭിമുഖമായി കുഴിച്ചിടുകയും ചെയ്തു. ഈ പൂട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഈ ശവങ്ങൾ കുഴിച്ചിട്ടവർ അവർ വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നും അവരെ അവരുടെ കുഴിമാടങ്ങളിൽ തന്നെ ബന്ധിക്കപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

അവയവങ്ങൾ കത്തിച്ചു കളയുന്നു :

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ക്ഷയരോഗം ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പടർന്നു പിടിച്ചിരുന്നു. അതിനാല്‍ ആളുകൾക്ക് രക്തം ചുമക്കുകയും വേദനാജനകമായ മരണങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്ഷയരോഗത്തിൻ്റെ വ്യാപനം തടയാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ, ഇംഗ്ലണ്ടുകാർ രോഗം ബാധിച്ച് മരിച്ചവരുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ കുഴിച്ച് അവരുടെ അവയവങ്ങൾ കത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച് മരിച്ചവർ മരണശേഷം മറ്റുള്ളവർക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും രോഗം പകരുന്നുണ്ടാകാമെന്ന് കരുതിയാണ് ഇംഗ്ലണ്ടുകാർ ഇത് ചെയ്തത്.