ജനനം മുതല്‍ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരും, ഓരോ വ്യക്തിക്കും വ്യത്യസ്തം; വിരലടയാളത്തെക്കുറിച്ച് രസകരമായ കാര്യങ്ങള്‍

വിരലടയാളം മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ആകർഷകമായ കലാ സൃഷ്ടികളില്‍ ഒന്നാണെന്ന് പറയാം. കാരണം ഓരോ വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്ന വിരലടയാളം, അവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്‍റെ അടയാളം കൂടിയാണ്. ആളുകളെ തിരിച്ചറിയാൻ നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിരലടയാളങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു, അവ ഇന്നും തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഏറ്റവും വിശ്വസനീയമായ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഡിഎൻഎ സീക്വൻസിംഗിനൊപ്പം, തിരിച്ചറിയാനുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച രീതികളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, വിരലടയാളങ്ങൾ കേവലം വ്യക്തിഗത തിരിച്ചറിയൽ മാർഗം മാത്രമല്ല. മനുഷ്യ ജീവശാസ്ത്രത്തിൻ്റെയും പരിണാമത്തിൻ്റെയും അസാധാരണമായ സങ്കീർണതകളുടെ തെളിവാണ് അവ. ഈ ലേഖനം വിരലടയാളങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ ചില വസ്തുതകളെ കുറിച്ചുള്ളതാണ്. അവയുടെ പ്രത്യേകതയും അസാധാരണത്വവും മുതൽ അവയുടെ ഘടനയും സ്വഭാവവും വരെ!

1 വിരലടയാളങ്ങൾ ഗർഭാവസ്ഥ മുതല്‍ രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നു :

വിരലടയാളങ്ങള്‍ ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ഏകദേശം 13 ആഴ്ചകളിൽ ഗർഭപാത്രത്തിൽ അവ രൂപം കൊള്ളാൻ തുടങ്ങുന്നു എന്നറിയുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അത്ഭുദം തോന്നുന്നുവോ ? എങ്കില്‍ സത്യമാണ്. ഈ ഘട്ടത്തിൽ, വിരല്ത്തുമ്പിലെ ചർമ്മം മിനുസമാർന്നതാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഗർഭസ്ഥശിശു വികസിക്കുമ്പോൾ, ചർമ്മത്തിൻ്റെ മധ്യ പാളിയിലെ ബേസൽ ലെയർ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കോശങ്ങൾ ചർമ്മത്തിൻ്റെ പുറം പാളിയിലെ എപിഡെർമിസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന കോശങ്ങളെക്കാൾ വേഗത്തിൽ വളരാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ഇത് ബേസൽ പാളിയെ വളയുകയും മടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇത് വിരലടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്‍റെ ആദ്യ പടിയാണ്. രൂപപ്പെടുന്ന പാറ്റേണുകൾ ഗർഭപാത്രത്തിലെ ജനിതകശാസ്ത്രവും, സമ്മർദ്ദം, ചലനം,വിരലുകളും ഗർഭാശയത്തിൻറെ മതിലുകളും തമ്മിലുള്ള ഘർഷണം തുടങ്ങി പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങള്‍ വരെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.

2. ഓരോ വ്യക്തികള്‍ക്കും ഓരോ പാറ്റേണ്‍ :

വിരലടയാളങ്ങൾ ഓരോ വ്യക്തിക്കും വ്യത്യസ്ഥ രൂപത്തിലാണ്, അതായത് ഭൂമിയിലെ രണ്ട് ആളുകൾക്കും ഒരേ വിരലടയാള പാറ്റേൺ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല എന്നര്‍ത്ഥം. ഒരേ ഗർഭപാത്രത്തിൽ വളർന്ന ഒരേപോലെയുള്ള ഇരട്ടകൾക്ക് പോലും ഒരേ മാതൃക ആയിരിക്കണം എന്നില്ല. കാരണം, ജനിതകവും പാരിസ്ഥിതികവുമായ ഘടകങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ സംയോജനമാണ് വിരലടയാളങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. വിരലടയാള രൂപീകരണത്തിൻ്റെ ജനിതക ഘടകം നിർണ്ണയിക്കുന്നത് വിരൽത്തുമ്പിലെ ചർമ്മത്തിൻ്റെ ഘടനയ്ക്കും വികാസത്തിനും കോഡ് ചെയ്യുന്ന ജീനുകളാണ്. ഈ ജീനുകൾ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്ന് പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചവയാണ്. അവ ഓരോ വ്യക്തിക്കും വ്യത്യസ്ഥമായിരിക്കും.

3. ജനനം മുതല്‍ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു :

ഗർഭപാത്രത്തിൽ വിരലടയാളം രൂപപ്പെടുന്നതിന് ശേഷം ജനനസമയത്ത്, വിരലടയാളങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും രൂപപ്പെടുന്നു. അന്നുമുതൽ, വ്യക്തിയുടെ വളർച്ചയുണ്ടെങ്കിലും വിരലടയാളങ്ങൾ അതേപടി നിലനിൽക്കും. വളർച്ച പാറ്റേണുകളുടെ വലുപ്പത്തെ ബാധിക്കുമെങ്കിലും ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഇതേ പാറ്റേണുകൾ തന്നെ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരും. വിരലടയാളം മാറ്റാനുള്ള ഏക മാർഗം പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി അല്ലെങ്കിൽ ബേസൽ പാളി നശിപ്പിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്.

4. പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറിയിലൂടെ മാത്രമേ വിരലടയാളം മാറ്റാൻ കഴിയൂ :

വിരലടയാളങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും രൂപപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ, അവ മാറ്റുന്നത് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ചർമ്മത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന പാളി വളരെ സ്ഥിരതയുള്ളതാണ് ഇതിന് കാരണം. ചർമ്മത്തിൻ്റെ പുറം പാളികൾക്ക് കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ചാലും, അടിസ്ഥാന പാളി സാധാരണയായി കേടുകൂടാതെയിരിക്കും. എന്നിരുന്നാലും, ബേസൽ പാളിയിലും കേടുപാടുകള്‍ വന്നേക്കാം.

അതിനാൽ, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ, പ്ലാസ്റ്റിക് സർജറി അല്ലെങ്കിൽ ബേസൽ പാളിയുടെ നാശം വഴി വിരലടയാളം മാറാം. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വ്യക്തിക്ക് ചർമ്മത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന പാളിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന പൊള്ളലോ മറ്റ് പരിക്കുകളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ആ പ്രദേശത്തെ അവരുടെ വിരലടയാളം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. എന്നിരുന്നാലും, ശരീരത്തിൻ്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ വിരലടയാളം അതേപടി തുടരും.

5. ഓരോ വിരലിനും പ്രത്യേക പാറ്റേൺ :

വിരലടയാളങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും കൗതുകകരമായ വസ്തുതകളിലൊന്ന്, ഓരോ വിരലിനും ഓരോ കാൽവിരലിനും ഒരു പ്രത്യേക പാറ്റേൺ ഉണ്ട് എന്നതാണ്. വിരലുകൾക്ക് ഒരേ പാറ്റേൺ ഇല്ലാത്തതിൻ്റെ കാരണം, വിരൽത്തുമ്പിലെ വരമ്പുകൾ വികസന സമയത്ത് വ്യത്യസ്ത സമയങ്ങളിൽ രൂപം കൊള്ളുന്നു എന്നതാണ്. തള്ളവിരലിലെയും ചൂണ്ടുവിരലിലെയും വരമ്പുകൾ ആദ്യം രൂപം കൊള്ളുന്നു, തുടർന്ന് നടുവിരൽ, മോതിര വിരൽ, പിങ്ക് വിരൽ എന്നിവയിലെ വരമ്പുകൾ.

വരമ്പുകൾ രൂപപ്പെടുമ്പോൾ, അക്കാലത്തെ സവിശേഷമായ ജനിതകവും പാരിസ്ഥിതികവുമായ ഘടകങ്ങളാൽ അവ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിനർത്ഥം ഓരോ വിരലിലെയും വരമ്പുകൾക്ക് അല്പം വ്യത്യസ്തമായ പാറ്റേൺ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നാണ്.

6. വിരലടയാളങ്ങൾക്ക് മൂന്ന് പാറ്റേൺ ബ്ലോക്കുകള്‍ :

വിരലടയാളത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന നിർമാണ ബ്ലോക്കുകളാണ് പാറ്റേൺ ബ്ലോക്കുകൾ. മൂന്ന് പ്രധാന പാറ്റേൺ ബ്ലോക്കുകളുണ്ട്: ആർച്ചുകൾ, ലൂപ്പുകൾ, ചുഴികൾ. കമാനങ്ങളാണ് ഏറ്റവും ലളിതമായ വിരലടയാള പാറ്റേൺ. വിരൽത്തുമ്പിലൂടെ ഒരു വശത്ത് നിന്ന് മറുവശത്തേക്ക് കടന്നുപോകുന്ന ഒരൊറ്റ വരമ്പാണ് ഇവയുടെ സവിശേഷത.

ഏറ്റവും സാധാരണമായ വിരലടയാള പാറ്റേണാണ് ലൂപ്പുകൾ. ഒന്നോ അതിലധികമോ വരമ്പുകൾ പരസ്പരം വളയുന്നതാണ് ഇവയുടെ സവിശേഷത. ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ വിരലടയാള പാറ്റേണാണ് ചുഴികൾ. ഒരു കേന്ദ്രബിന്ദുവിന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന ഒന്നോ അതിലധികമോ വരമ്പുകളാണ് ഇവയുടെ സവിശേഷത. ഓരോ വിരലിലുമുള്ള പാറ്റേൺ ബ്ലോക്കുകളുടെ പാറ്റേൺ വിരലിനും വ്യക്തിക്കും സവിശേഷമാണ്.

7. ചില മെഡിക്കൽ അവസ്ഥകൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ വിരലടയാളം :

വിരലടയാളം ജനിതകശാസ്ത്രത്താൽ ഒരു പരിധിവരെ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നതിനാല്‍ രോഗനിർണ്ണയ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ വിരലടയാളങ്ങൾ വളരെയധികം സഹായകമാകാറുണ്ട്. ചില മെഡിക്കൽ അവസ്ഥകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ജീനുകൾ വിരലടയാള പാറ്റേണുകളെ ബാധിക്കുമെന്നതിനാലാണിത്. വിരലടയാളത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടുപിടിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മെഡിക്കൽ അവസ്ഥയുടെ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് ഡൗൺ സിൻഡ്രോം. ഡൗൺ സിൻഡ്രോം ഉള്ള ആളുകൾക്ക് ചില പ്രത്യേക വിരലടയാള പാറ്റേൺ ഉണ്ട്, അതിൽ കുറച്ച് ലൂപ്പുകളും കൂടുതൽ കമാനങ്ങളും ചുഴികളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

സിക്കിൾ സെൽ രോഗമാണ് മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. സിക്കിൾ സെൽ രോഗമുള്ള ആളുകൾക്ക് പലപ്പോഴും ഒര്യു പ്രതെയ്ക രീതിയിലുള്ള വിരലടയാള പാറ്റേൺ ഉണ്ടായിരിക്കും, അതിൽ കൂടുതൽ കമാനങ്ങളും കുറച്ച് ലൂപ്പുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓട്ടിസം, അൽഷിമേഴ്സ് രോഗം, പാർക്കിൻസൺസ് രോഗം, സ്കീസോഫ്രീനിയ, ടർണർ സിൻഡ്രോം, ക്ലൈൻഫെൽറ്റർ സിൻഡ്രോം, നൂനൻ സിൻഡ്രോം, വില്യംസ് സിൻഡ്രോം, ഫെറ്റൽ ആൽക്കഹോൾ സിൻഡ്രോം, പ്രെഡർ-വില്ലി സിൻഡ്രോം, ആഞ്ചെൽമാൻ സിൻഡ്രോം തുടങ്ങിയ മറ്റ് മെഡിക്കൽ അവസ്ഥകളും വിരലടയാളം ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടെത്താനാകും. വിരലടയാളത്തിൽ നിന്ന് ഒരു മെഡിക്കൽ അവസ്ഥ നിർണ്ണയിക്കാൻ, ഡോക്ടർമാർ സാധാരണയായി ഡെർമറ്റോഗ്ലിഫിക്സ് എന്ന സാങ്കേതികത ഉപയോഗിക്കുന്നു. രോഗിയുടെ വിരലടയാളത്തിൻ്റെ ഉയർന്ന ഗുണമേന്മയുള്ള ചിത്രം എടുക്കുകയും വരമ്പുകളുടെയും താഴ്വരകളുടെയും പാറ്റേണുകൾ വിശകലനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ.

8. ഒരു കേസിൽ ആദ്യമായി വിരലടയാളം ഉപയോഗിച്ചത് 1892-ൽ :

1892-ൽ അർജൻ്റീനയിൽ നടന്ന കൊലപാതക വിചാരണയിലാണ് ഒരു കുറ്റവാളിയെ ശിക്ഷിക്കാൻ വിരലടയാളം ഉപയോഗിച്ച ആദ്യത്തെ കേസ്. ഇരയായ ഫ്രാൻസിസ്ക റോജാസിനെ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടെത്തി, അവളുടെ രണ്ട് ചെറിയ ആൺമക്കളെയും മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി. റോജസിൻ്റെ ഭർത്താവ് അയൽവാസിയെ കുറ്റം ചുമത്തിയെങ്കിലും അയൽക്കാരൻ അത് നിഷേധിച്ചു. അർജൻ്റീനയിലെ ലാ പ്ലാറ്റയിലെ ചീഫ് പോലീസ് ഓഫീസറായ ജുവാൻ വുസെറ്റിച്ചിൻ്റെ സഹപ്രവർത്തകനായ ഇൻസ്‌പെക്ടർ എഡ്വേർഡോ അൽവാരെസിനെ കേസിൽ ഏൽപ്പിച്ചു.

അൽവാരസ് കുറ്റകൃത്യം നടന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, ഒരു വാതിലിൽ രക്തം പുരണ്ട പെരുവിരലടയാളം കണ്ടെത്തി. വിരലടയാളങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വുസെറ്റിച്ചിൻ്റെ പുസ്തകം അദ്ദേഹം വായിച്ചിരുന്നു. കൊലയാളിയെ തിരിച്ചറിയാൻ വുസെറ്റിച്ചിൻ്റെ രീതികൾ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് അൽവാരസ് മനസ്സിലാക്കി. കുറ്റകൃത്യം നടന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്ന് തള്ളവിരലടയാളം എടുത്ത് അയൽവാസിയുടെയും റോജസിൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെയും വിരലടയാളവുമായി താരതമ്യം ചെയ്തു. തള്ളവിരലടയാളം റോജസിൻ്റെ ഭർത്താവിൻ്റെ വിരലടയാളവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു, അയാളെ അറസ്റ്റുചെയ്ത് കൊലപാതകങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷിച്ചു. ഫോറൻസിക് സയൻസിൻ്റെ ചരിത്രത്തിലെ നാഴികക്കല്ലായിരുന്നു ഈ കേസ്. ഒരു കുറ്റവാളിയെ ശിക്ഷിക്കാൻ വിരലടയാളം ഉപയോഗിച്ചത് ആദ്യമായിട്ടാണ്, കൂടാതെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിശ്വസനീയമായ മാർഗ്ഗമായി വിരലടയാളം സ്ഥാപിക്കാൻ ഇത് സഹായിച്ചു.